24/11/2009 - ÖĞRETMENİM (her günün kutlu geçsin) diyebilseydim keşke!
TUT ELİMİ ÖĞRETMENİM (D)ÜŞÜYORUM!
Zil çalıyor Öğretmenim;
Seni sevenlerinden,
Beni çocukluğumdan!
Elimi tut Öğretmenim
Çocukluğum düşerken büyümelere
Ellerine tutunayım!
Zil çalıyor Öğretmenim;
Senin sabahlarını,
Benim oyunlarımı!
Elini ver Öğretmenim
Körebe sobelerken düşlerimi,
Gölgene saklanayım!
Zil çalıyor Öğretmenim;
Zil çalıyor seni benden.
Gitme,
İpi kopmasın uçurtmamın.
Biraz daha,
Biraz daha çocuk kalayım!
Paydos zili çalmadan Öğretmenim;
Şu kahrolası hayatta,
Dik durmayı öğret bana.
Kirliyim, haşarıyım, çocuğum,
Büyürken yaşamayı öğret bana.
Büyük adam olamam belki.
Küçük adam kalsam da,
İnsanlığı öğret bana.
Yokluğu da açlığı da iyi bilirim.
Varsıl sofralarında,
Tok durmayı öğret bana!
Direnmeyi de öğret.
İsyanı, başkaldırıyı.
Zulmün olduğu yerde,
Öfkeyi öğret bana!
Bir de sevmeyi öğret.
Kurdu, kuşu,
Börtü böceği.
İlla insan yüreğini!
Zil çalıyor Öğretmenim,
Paydos zili çalıyor.
Son kez okşa başımı,
Son bir kez sevineyim.
Gitmeden Öğretmenim
Zil çalmadan seni benden,
Öpülesi ellerini,
Eğilerek öpeyim!
|
